Radioterapia przy raku jelita grubego

Radioterapia w dużym stopniu zaawansowania raka jelita grubego

Radioterapia jest niewystarczająca przy dużych zmianach. W tym przypadku jest możliwe natomiast wyniszczenie zmian mikroskopowych, które znajdują się poza miejscem resekcji guza. W przypadku osób z zaawansowanym rakiem okrężnicy udowodniono, że dodanie uzupełniającego napromieniowanie nie daje poprawy a zwiększa toksyczność leczenia. Z tego powodu najczęściej radioterapia jest formą leczenia uzupełniającego leczenie operacyjne w przypadku raka okrężnicy. Nawroty choroby po radioterapii częściej obserwuje się u chorych na taka odbytnicy a szczególnie miejscowe a rzadziej zdarzają się przerzuty odległe.

Toksyczność napromieniowania w przypadku chorych na raka odbytnicy jest mniejsza bo tylko mały odcinek jelita grubego dostaje większą dawkę promieni. Badania z randomizacją pokazują, że napromieniowanie jako uzupełnienie dla operacji u pacjentów z rakiem odbytnicy zmniejsza ryzyko nawrotów miejscowych o trzydzieści procent jeśli zostało zastosowane po operacji i 50, 60 procent, jeżeli było zastosowane przed zabiegiem.

Obserwuje się również przewagę napromieniowania przedoperacyjnego na pooperacyjnym jeśli porównamy toksyczność wcześniej oraz potem. Zazwyczaj jest ona mniejsza jeśli radioterapie stosuje się jako leczenie przedoperacyjne. Stwierdzono, że więcej osób przeżywa z rakiem jelita jeżeli po operacji mają zastosowaną radioterapię niż gdyby jej nie mieli. Dzięki radioterapii jako formie leczenia wspomagającego wycięcie guza zmniejszył się odsetek zgonów z powodu raka jelita grubego na zachodzie.